انسان قدیم و ابزار ان : بدون عنوان

تعرفه تبلیغات در سایت
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس
عنوان عکس

آخرین مطالب

    جستجوگر

    یافته ها در جستجو

      امکانات وب

      پر مخاطب ها

        آرشیو مطالب

        برچسب ها

        پيدايش اوليه انسان در كره زمين را با توجه به نظريات مختلف علمي موجود مي توانيم در حدود چهار ميليون سال پيش در نظر بگيريم اما براي توجيه اين زمان لازم است سابقه اش را بررسي كنيم كه در حال حاضر دو ديدگاه مهم براي ارائه يك تعريف جامع، دقيق و علمي از انسان بيش از ساير ديگر تعريفات مورد توجه قرار گرفته كه در تعريف اول يك ديدگاه زيست شناسي را مدنظر دارد و شاخص هاي جسماني انسان را به عنوان محور تعريف براي انسان در نظر مي گيريم يعني انسان پستانداري است كه بر روي دو پا راه مي رود و داراي ۲۳ جفت كروموزوم است اما تعريف دوم كه بيشتر نقطه نظرات علماي علوم انساني را مدنظر دارد و مي گويد انسان موجودي است بافرهنگ. در واقع تاكيد بر فرهنگي بودن جامعه انساني است كه اين خصيصه اين جامعه را از ساير جوامع به راحتي مجزا مي كند. بنابراين براساس تعريف دوم سابقه انسان را مي توان دست كم بين دو تا دو و نيم ميليون سال در نظر گرفت زيرا قديمي ترين آثار فرهنگي پيدا شده به همين زمان مزبور تعلق دارد.

        قدمت چهار ميليون ساله انسان

        براساس قوانين شناخته شده در علم زيست شناسي كليه موجودات از جمله انسان داراي قابليت هايي هستند كه با هدف تطبيق با محيط دچار تغيير مي شوند، انسان هم از اين قاعده مستثني نبوده و نيست و شواهد موجود نشانگر آن است كه از قديمي ترين اسكلت هاي به دست آمده از انسان تا به امروز تغييرات جسماني قابل توجهي قابل مشاهده است كه براساس مطالعات علمي مشخص شده كه اين تغييرات عمدتاً با هدف تطبيق با محيط و از طريق جهش هاي ژنتيكي به طور غيرارادي عمل مي كند كه اين تغييرات پس از مدت زماني امكان مقايسه نمونه هاي قبلي با نمونه هاي جديدتر را فراهم كرده و قابل شناسايي مي شود. بنابراين با توجه به اين قابليت ها نبايد انتظار داشت كه در طول چهار ميليون سال گذشته جسم انسان دچار هيچ گونه تغييري نشده باشد. لازم به ذكر است كه اين تغييرات صرفاً فيزيكي است و ماهيت انسان را تحت تاثير قرار نمي دهد. ويژگي هاي قديمي ترين نمونه هاي به دست آمده از انسان نشانگر آن است كه انسان هاي اوليه در مقايسه با انسان هاي امروزي داراي قدي كوتاه تر، جمجمه اي كوچك تر و آرواره هاي قوي با ۳۲ دندان كه تركيب دندان ها بيشتر به گياه خواري تمايل نشان مي دهد و همچنين دست هايي اندكي بلندتر هستند كه نمونه مشخص آن دو اسكلت معروفي است كه در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۹۰ از دره لفارس در كشور فعلي اتيوپي به دست آمده است كه يكي دختر ۱۸ ساله اي با نام لوسي و ديگري راميدو يك پسر بالغ بوده كه مطالعات انجام شده روي اين دو اسكلت نشان داده است اين نمونه ها كه قدمت بين ۵/۳ تا ۴ ميليون سال را داشته اند اولاً روي دو پا راه مي رفته اند، دست ها و پا هايشان كاملاً شبيه انسان هاي امروزي و اندازه قدشان حدود يك متر و بيست سانتي متر بوده و گنجايش جمجمه آنها حدود ۵۰۰ سانتي مترمكعب (يك سوم انسان هاي امروزي) تعيين شده است و زيستگاه اين نمونه ها جنگل هاي آفريقاي شرقي است كه در حال حاضر كشور هاي اتيوپي، كنيا و تانزانيا را دربرمي گيرند. در واقع كشف لوسي و راميدو در اين منطقه از جهان به عنوان قديمي ترين فسيل هاي شناخته شده اي كه مي توان آنها را به عنوان اجداد انسان هاي امروزي دانست باعث شده كه دانشمندان خاستگاه انسان را شرق آفريقا معرفي كنند. اما نبود عناصر فرهنگي تنها مشكلي است كه براي اثبات انسان بودن اين نمونه ها وجود دارد، به همين دليل براي زيست شناسان انسان بودن اين نمونه ها تاييد شده است ولي براي انسان شناسان فرهنگي اين نمونه ها ۱- هوموهابيليس ها، ۲- هومواركتوس ها، ۳- سنيانتروپ ها انسان نما ناميده مي شود.

        نویسنده : محمد کوه گرد بازدید : 164 تاريخ : سه شنبه 18 بهمن 1390 ساعت: 20:25
        برچسب‌ها :
        اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها